Vrijdag kwam een onderzoekje van Malmberg Onderwijs de elektronische mailbox binnen: leerlingen zoeken naïef op internet. Natuurlijk heb ik ook dat woord maar even gegoogled, en ik kwam terecht op Naïef: van het oud-Franse woord naif: natuurlijk, aangeboren; betekenis:
Het ontbreken van wereldlijke ervaring, in het bijzonder:
a. simpel en ongekunsteld
b. nietsvermoedend en goedgelovig
c. zonder verfijning of kritisch beoordelingsvermogen
Ik geloof dat dat inderdaad klopt. Waarom ?
Er staat woordenboek boven; het ziet er allemaal vrij netjes uit…de makers van die woordenboek-website ken ik verder ook niet. Vroeger, als ik het woord in een boek had opgezocht, dan had ik kunnen kijken naar de omslag van het boek. Dikke boeken met een harde kaft maken dan meer indruk dan een pocket-editie. Namen van gerenommeerde woordenboeken kent iedereen. Bij kennisnet hebben ze een woordenboek-site met internetgerelateerde woorden, afkortingen en begrippen:
Uit het feit dat er kennisnet bij staat zou je kunnen concluderen dat alles wat je daar vindt van een hoog waarheidsgehalte is. Of dat de makers van die website op één of andere manier van een hoog moreel gehalte zijn. Maar zeker weten doe je dat nooit.
Ik moest voor SchoolTV een synopsis schrijven over Energie. Volgens Wikipedia was de wereld-kolen-voorraad 1 TeraJoule (1x1018J). Ik ging er mee rekenen en kwam telkens een factor 1000 te hoog uit. De schrijver had een foutje gemaakt met kilogrammen en grammen: het blijkt 1x1015J te zijn .Het voordeel van Wikipedia is dan nog dat je dat kunt wijzigen.
Hoe moet ik mijn leerlingen van die naïviteit af helpen? Door ze te corrumperen, kennis te laten maken met de harde werkelijkheid buiten de school, denk ik. Door ze NIET meer simpel, geKUNSTELD, achterdochtig, verfijnd en kritisch te maken. Door ze aan alles te laten twijfelen dat de buitenwereld op ze af vuurt.
Want op welke bron – op internet of in gedrukte vorm – op welke krant, op welke encyclopedie kunnen we wel blind varen? Zelfs die van Malmberg niet!