Het is een dynamisch beroep hoor, leraar. Het heeft niet die uitstraling misschien, maar sta er eens even bij stil….Een béétje leraar ziet elk jaar 100 nieuwe leerlingen komen, verslijt voor de klas toch wel drie paar schoenen, ziet 1 carričremakende schoolleider voorbijkomen en maakt twee kilo bordkrijt op.
Dan heb je nog de ICT coördinator. Dat is een heel dynamische ondersoort. Hij (sorry, 95% mannelijk) is ooit door de school erkend als de handige jongen met ICT en omdat hij niet goed in staat was nee te zeggen zit hij nu in die functie. Of hij heeft die TAAK in ieder geval. De meeste coördinatoren die je tegen komt hebben hun plaats in de school inmiddels wel gevonden. Ze gaan naar Ambassadeursbijeenkomsten, I&I bijeenkomsten, ze zijn goed op de hoogte van ontwikkelingen en ze ondersteunen hun collega’s en hun schoolleiding bij ICT gerelateerde zaken. Als het goed is zitten ze inmiddels niet meer zelf uren achter een toetsenbord. De meer technische foefjes zijn uitbesteed aan systeembeheerders en de coördinator kan coördineren.
En dat betekent, voor het geval u Van Dale niet bij de hand heeft: rangschikken in onderling verband, bij elkaar doen aansluiten. En dat is nogal een verandering. Van handige ICT jongen naar procesmanager, het is een hele sprong.
Op onze i&i-conferentie hebben we een Masterclass gehouden over dit boeiende thema. Bovendien hebben we i-score gepresenteerd en een interessante forum-discussie gehouden over het Rinnooy Kan-rapport en de 1040 uren…echt een paar dagen voordat dat thema op nogal spectaculaire wijze het nieuws haalde.
Dus … processen genoeg gemanaged voorlopig. Maandag weer klas 3H4 voor een ouderwets lesje natuurkunde.